hele Allah kerim. dun aksam kendimi rahat birakmaya karar verdim becerebilirsem yapacam.

 

en son erken dogum korkusuyla dr ye o hastaneye gittigimde bir oraya bir buraya kosturdular, ultrasona girdim ne bebegi ben gordum ne de bebek hakkinda birsey soylediler. soyledikleri tek sey bebek iyi birsey yok. sonra sanci icin nts ye bagladilar, bir makinalari bozuk, bir bende denediler, bir baska kadinda sonra baskasinda. iki kere yattim kalktim yataga. iki kadin vardi zaten nts de, bir guzel sohbet ki gorme. biri hamileydi, izine ayrilacakmista, neden bu makina calismiyormusta, tamircisi gelmis bakmis ama yine yapamamista... arkadas olmadiysa adam gibi birini cagirin da yapsin duzeltsin di mi yani.

sonuc olarak bebegin kalp atislarini dinleyemedik, sanci makinasina da baglaninca ondan da pek bi sanci alamadilar, oyle yarim yamalak gittik geldik. verdigimiz paranin da ustune bi guzel bardak su ictik.

 

elif hansa da da oraya gitmistik, esim dr ler yuzunden verdigi parayi bile helal etmemisti dusun yani

 

guzellikle, tatli dille ikna cabalari sonuc vermedi acaba elime oklava mi alsam da bir de o yontemle denesem ne dersin aha bundan kafasina kafasina vursam kabul eder mi

benim sancim surekli oldugu icin artik sancilara pek onem vermiyor bazen birden geliyor bi bakiyor bana, sanci geldi birden diyorum. cocugun onunde yapma diyor. kizim ben ani hareket edince korkuyor, uzulmus gibi anniii diye yanima geliyor. o da bunu gorunce cocugun onunde yapma diyor. napim dedim benimle mi alakali birsey ben bilerek mi yapiyorum sankiii

 

son gunlerimizi yasiyoruz zaten ikna ettik ettik yoksa o hastaneye mahkumuz yine