benim kızım 3 ay sonra 3 yaşında olacak.

3 aylıktan beri anneannesi baktı artık anneanne ye biraz kendine vakti kalsın diye yarım gün kreşe başladık.

ilk 2 gün ben 12 den 4 e kadar yanında durdum kreşte.yanından ayrılmadım.daha doğrusu ayrımadı anne sende dur diye ağladı.

3.gün ben işe gidiyorum kızım deyip onu krşe bıraktım arkamdan ağladı ama daha sonra susmuş güzel durmuş,4.günde böyle oldu.

hafta başında anneannesiyle hevesli bir şekilde gitmiş okuluna ama ertesi gün sabah kalkıncca karnım ağrıyor,demeye başlamış üstünü giymemiş kendini yerlere atmış gitmeyeceğim diye o gün götüremedi ananesi.sonra 2 gün falan gitti ama zorla ama öğretmeniyle konuşuyorum bir problem yok duruyor diyor.

bugün yine giyinmemiş imkanı yok giydirmenin.lütfen anneanne ben burda duracağım burda oynayacağıım kendini yerlere atmışannemde çocuğu terk eder gibi bırakmak istemiyor haliyle ki zaten giydirmek bile mümkün değil.ama tamam gitmeyeceğiz deyince heme üzerini değiştiriyormuş.annem tamam artık gitmesin diyor,çocuğun psikolojisi bozuldu diyor ki haklı inatlaşmaları fazlalaştı, neden diye sorarken ne ne ne ne neden diye cümleye başlıyamıyor.

bu durumda ben 1 hafta kadar okula gitmemesini ama daha sonra sabahtan kendi ellerimle bırakmayı düşünüyorum.yani yarım gün değilde tam gün ilk günler anneannesi erken alır sonra 4,5 da alır diye düşünüyorum benim işe gitmek zorunda olduğumu bildiği için bana o kadar ağlamayacağını umuyorum.

sizce nasıl bir yol izlemeliyim. onunla nasıl konuşmalıyım. uzun  oldu kusura bakmayın.şimdiden teşekürler