7 aylık kızım dışarı çıktığımızda insanları görüp ağlıyor, kim yanına yanaşsa yaygarayı basıyor. bakanlara bile ağlıyor. kolunu sevseler bile ağlıyor. babasına dahi gitmiyor, bana yapışık. yaka iğnesi gibi kucağımdan inmiyor. çok yoruluyorum ama yorgunluktan sormuyorum bu soruyu. kızım asosyal birçocuk olacak diye endişeleniyorum. parka götürüyorum sık sık, insanlarla iletişime sokmaya çalışıyorum ama nafile..başka ne yapabilirim?nasıl davranmalıyım?herkes diyor ki "ver başkasına bir ağlar iki ağlar sonra alışır sen böyle yapıyorsun."gerçekten ben mi yapıyorum?bu kadar yabanilik ve bana bağımlı olması normal mi?bu aylarda böyle mi oluyor?